Friday, 22 August 2025

कथा ७

 पुण्याच्या विमानतळावर विमान उतरायला ६.३० वाजले. विमान अर्धा तास उशिराने पोहंचले होते. साधारण पणे ४०-४५ मिनिटे अजून त्याला लागणार, विमानतळाच्या बाहेर यायला. चार महिन्यांनी तो रेश्माला भेटणार होते. लॉन्ग डिस्टंट रिलेशन मागचे दीड वर्ष ते दोघे अनुभवत होते. तो दीड वर्षा खाली बेंगलुरू च्या IT कंपनीत प्रोजेक्ट मॅनेजर म्हणून जॉईन झाला. मोठी कंपनी, चांगला जॉब आणि वाढून मिळालेली सॅलरी या मुळे त्याने हा बेंगलुरू चा जॉब स्वीकारला होता. साऊथ बेंगळुरू मध्ये कंपनीने दिलेल्या एका मोठ्या फ्लॅट सध्या तो एकटाच राहत असे.  लग्नाचे वय झालेले असून सुद्धा फक्त रेश्मा साठी तो थांबला, पण दोघांनी अजून लग्न केलेले नव्हते. मागील सात वर्षा पासून रेश्मा व तो रिलेशन मध्ये होते. पोस्ट ग्रॅज्युवेशन च्या शेवटच्या वर्षाला असताना त्याने रेश्माला प्रपोज केले, सुरवातीला तिचा विश्वास च बसेना, ती म्हणाली "तीन वर्ष सोबत आहोत, आणि आत कॉलेज संपताना कशाला मला गुंतून ठेवतो आहेस" , त्यावर तो हसून "ही फक्त सुरवात आहे " एवढेच म्हणाला. रेश्माने पुढे दोन महिने घेतले त्याला हो म्हणायला.

खरं तर रेश्मा व तो PG च्या पहिल्या वर्षा पासून सोबत नव्हते, तो रेश्माचा सिनियर कॉलेज संपल्यावर सुद्धा एक वर्ष हा रेश्मा साठी मुंबईतच थांबला वाट पाहत. Paid internship च्या नावा खाली हा रेश्मा साठी मुंबईत थांबलेला होता. तिचे कॉलजे संपत आले तेव्हा शेवटी त्याने तिला प्रपोज केले. रेश्मा मूळची नागपूरची आणि तो मुंबई चा, दोघांची भेट मुंबईत झाली असली तरी त्यांचे प्रेम पुण्यात बहरात आले. त्याच स्पेशलाजेशन IT होते तर तिचे मार्केटिंग पण पहिला जॉब दोघाना पुण्याचा मिळाला. तो हिंजवडी मधील IT कंपनीत जॉब करायला लागला तेव्हा तिने एका मार्कटिंग कंन्सल्टंसी मध्ये जॉईन झाली होती. तो हिंजवडी मध्ये मित्रां सोबत राहायला लागला तर ती कोथरूड मध्ये पेइंग गेस्ट मध्ये राहत होती. एक-दीड वर्ष वेगळं राहिल्या नंतर त्यांनी बाणेर ला एकत्रित फ्लॅट रेंट वर घेतला. लिव्ह इन रिलेशन शिप मध्ये राहायचे ठरवले. लग्न अगोदर असे एकत्र राहणे थोडे वेगळे वाटते पण तो पर्यंत त्या दोघांनी लग्नाचा विचार सुद्धा केला नव्हता, आता तरी कुठे केला आहे. लग्न त्यांच्या दृष्टीने सध्यातरी लांब होते. चार महिन्याखाली रेश्मा बेंगळुरू ला गेली होती तेव्हा त्यांची शेवटची भेट झाली. तेव्हा पासून आज पर्यंत ते भेटले नव्हते त्यामुळे त्याला रेश्माच्या भेटीची प्रचंड ओढ लागली होती. विमानातून उतरून चेक आऊट पूर्ण होई पर्यंत ३०-४० मिनिटे गेली, बाहेर आला तेव्हा पावसाला सुरवात झाली होती. कॅब करून त्याने बाणेर ला जायचे ठरवले. पुण्याच्या ट्राफिक मधून रास्ता काढून बाणेर पर्यंत पोहचायला त्याला ९.००-९.३० होणार होते. त्यामुळे कॅब येण्यापूर्वी त्याने विमानतळ बाहेर येऊन सिगारेट पेटवली आणि कॅब ची वाट पाहत सिगरेट चे झुरके मारत उभा राहिला. रेश्माला त्याच्या येण्याची माहिती होती पण पुण्यात उतरल्याचा फोन त्याने रेशीमला केला नव्हता.

इकडे बाणेर च्या सिल्व्हर कर्स्ट सोसायटीच्या १० फ्लोअर वर रेश्मा तिच्या २ BHK फ्लॅट मध्ये त्याला भेटायची तयारी करता होती. दुपारी ऑफिस मधून आज ती लवकर आली. आज रात्री त्याच्या सोबत डिनर प्लॅन तिने केला होता. उद्या पासून सुरु होणाऱ्या लॉन्ग वीक एन्ड साठी त्या दोघांनी कोकणात फिरायला जायचे ठरवलेले होते, त्या प्रमाणे सर्व बुकिंग त्याने अगोदरच केली होती. रेश्माच्या कार ने सकाळी लवकर ताम्हणी घाट मार्गे ते दोघे कोकणात फिरायला जाणार होते, मागच्या चार महिन्यापासून त्यांना जो एकांत मिळाला नव्हता तो या तीन दिवसाच्या सुट्ट्या मध्ये मिळवण्याचा त्यांचा विचार होता. रेश्माने तिला आवडेल असा वने पीस घातला होता. तिला ही डेट काहीतरी स्पेशल करायची होती. म्हणून तिने आजच्या संध्याकाळ चे वेगळे नियोजन केले होते. दुपारी ऑफिस वरून येताना तिने चॉकलेट केक, सोबत रेड वाईन आणि त्याच्या साठी शिवाज रिगल घेतली होती. फ्लॅट मध्येच रोमँटिक डेट आणि डीनर असे ठरवले, पण अजून त्याचा पुण्यात उतरल्याचे फोन आला नव्हता. साडे तीन -चार वाजता विमानात बसण्या पूर्वी त्याने रेश्माला फोन केला होता. साडे सहा वाजले तरी त्याचा फोन आला नव्हता म्हणून ती विचार करता होती. तिचा फ्लॅट १० फ्लोअर वर असल्यामुळे पश्चिम बाजू कडून येणारी थंड हवा वाहत होती. पावसाची सुरवात होताना तिने पाहिले व व्हाट्स अप वरचा त्याचा लास्ट सीन चेक केला. तो ०४.०० वाजता चा दिसत होता, म्हणजे त्याने अजून फोन सुरु केला नव्हता अशी तिची खात्री झाली व ती घरातले काम संपवून फ्रेश होण्यासाठी बाथरूम मध्ये गेली.

विमानात फ्लाईट मोडवर टाकलेला मोबाईल त्याने सुरु केला, तेव्हा त्याला लक्षात आले, रेश्माला अजून त्याने पुण्यात उतरल्याचे कळवले नव्हते. काही विचार करून त्याने टाईप केलेला मेसेज डिलीट केला आणि  सिगरेट चा  शेवटचा झुरका मारून त्याने ती पायात टाकून विझवली. माऊथ फ्रेशनर तोंडात टाकले आणि तो गाडीत बसला. गाडी आता संचयती चा ब्रिज ओलांडून गणेश खिंड रस्त्याला लागली. ऍग्रीकल्चर कॉलेज च्या समोरील पेट्रोल पंपा वर त्याने गाडी थांबवून एक छानसं बुके घेतला. ताज्या टव टवित फुलांचा गुच्छ त्याने रेश्मा साठी बांधून घेतला, खरं तर त्याला बुके वगैरे हे खूप नाटकी वाटत, त्याला मोगऱ्याचा गजरा आणि त्याचा वास आवडतो पण रेश्माचा स्वभाव त्याला माहित होता तिला या पारंपरिक गोष्टी पेक्षा वेस्टर्न कल्चर आवडते, तिच्या समाधाना साठी त्याने एक लाल गुलाबांचा बुके घेतला. मघाशी एअरपोर्ट वर त्याने डार्क चॉकलेट तिच्या साठी खरेदी केले होते. परफ़ेकत डेट ची त्याची तयारी त्याने पूर्ण केली. आता गाडी युनिव्हर्सिटी सर्कल ओलांडून बाणेर रस्त्याला लागली. रेश्माने त्याला काल व्हाट्स अप केलेले फोटोत तिचे सौंदर्य तो निहाळत होता. तिच्या सौंदर्याची भुरळ त्याच्या वर प्रचंड होती, कॉलेज मध्ये असताना तो रेश्माच्या सौंदर्य वर फिदा असायचा. आता सुद्धा ती तेवढीच मादक होती. पुरुषाला स्त्रीचे मादक सौंदर्य आवडत असते, पुरुषांना स्त्रीचे सौंदर्य तिच्या डोळ्यात दिसते. ते डोळेच असतात स्त्रीचे जे पुरुषांना संमोहित करता आणि पुरुष तिच्या कडे खेचला जातो. सिल्वर कर्स्ट च्या पार्किंग मध्ये कॅब थांबली आणि तो उतरला, अजून सुद्धा पश्चिमे कडील थंड वारा वाहत होता, पावसाची रिम झिम थांबली होती. १००४ नंबरच्या फ्लॅट मध्ये रेश्मा तेव्हा तयार होऊन त्याची वाट पाहत होती. रात्रीचे ९ वाजत होते, फ्लॅट मध्ये लावलेल्या मंद पण प्रफुल्लीत करणाऱ्या प्रकाशा मुळे प्रसन्न वातावरण निर्मण होत होते. रेश्मा कोच वरती बसून मॅक्झिन चाळत होती. होम थेटर वर instrumental songs सुरु होते. बर्फाने भरलेल्या आईस बकेट मध्ये ठेवलेली रेड वाईनची बाटली खोचली होती. सोबत एक वाईन आणि व्हिस्की चा ग्लास ठेवला होता. फ्लॅट मधील रोमँटिक वातावरणा मुळे रेश्माच्या सौंदर्यात अजूनच भर पडत होती. प्रणया करता आतुर असलेली रेश्मा त्याच्या वाटे कडे डोळे लावून बसली होती. तेवढ्यात दारावरील बेल वाजली आणि रेश्मा ला त्याच्या येण्याची चाहूल लागली, रेश्माने पुन्हा एकदा स्वतःला आरशात निहाळले, ड्रेस आणि केस नीट केले आणि परफ्युम चा फवार त्यावर मारला, माने खाली तिने परफ्युम लावले आणि ओठावर लिपस्टिक चा एक हात फिरवला. ती ड्रॉइंग रूम कडे जाऊन दरवाजा उघडायला वळली. तो दरवाजाच्या बाहेर तिच्या साठी ताटकळत उभा होता. त्याला रेश्माची सवय माहित होती. दरवाजा उघडण्याच्या प्रतीक्षेत तो तिची वाट पाहत होता.

क्रमशः

  

No comments:

Post a Comment

कथा ९

  बाई म्हणजे माझी आज्जी सुरकुतल्या चेहऱ्याची, टपोऱ्या पाणीदार डोळ्यांची, डोक्यावर पदर घेतलेली, नाकात नथ घेतलेली, कपाळावरती ठसठशीत कुंकवाचा ग...